BIJ PLATO'S PHAEDRUS

 

 

Crux in de tekst. - Ik faalde als tolk.
Een zoon van Schoklands poldervolk,
die steevast, uren voor ns uur,
bij dauw zijn vaders koeien molk,
vond een brillante conjectuur :
de strakke woorden schoten vuur.
Het opgetogen koor ving aan
een roffel op debank te slaan.

En het ws of wij daarginds hem zagen,
bij de Ilissus in het gras ;
die Eroos in het hart bleef dragen,
die wist wat een efebe was,
en nooit n veder zou ontwijden
van wie de vleugels tracht te spreiden.
Die zelf onaangerand ontkwam
toen hij de bittere scheerling nam.

 


 

Ida Gerhardt.

Uit : De zomen van het licht.
Amsterdam, Athenaeum-Polak & Van Gennep, 1983.