VERGETELHEID

 

 

Zo mij werd toegestaan een wens te wagen :
mochten de snoeren in mijn late dagen
mij vallen in het land der Lotophagen.
Alles vergeet die van de lotos eet :
zijn herkomst zelfs en hoe de liefste heet.

Voorgoed te toeven bij de Lotophagen,
zalig en van mijzelve zonder weet,
- alles vergeet die van de lotos eet -
om lachende mijn lasten af te staan.
Ik liep langs zee en zag de wolken gaan.

 


 

Ida Gerhardt.

Uit : De zomen van het licht.
Amsterdam, Athenaeum-Polak & Van Gennep, 1983.