gedichten

 

NUMINE AFFLATUR : de Poëzie wordt geïnspireerd door een godheid

 

In de dichtkunst is de klassieke oudheid net zo actueel als het heden.

De tweede wereldoorlog en de val van Troje, Agamemnons vrouw en de hospita van Achterberg, eeuwige liefde en nog langduriger ontgoocheling, al deze verhalen en motieven zijn van alle tijden. Horatius dicht over de lente, Gorter over de Mei.

Alle gedichten bestaan tegelijkertijd. Zij verdringen elkaar, terwijl ze proberen gehoord en gelezen te worden.

Wanneer gedichten de traditie negeren en ontkennen, lijken zij origineel. In werkelijkheid durven zij de concurrentie met hun voorgangers misschien niet aan.

Wanneer gedichten de traditie omhelzen en bevestigen, lijken zij erudiet. In werkelijkheid proberen zij zich misschien op te werken over de ruggen van hun voorgangers.

Het is ook nooit goed.

Op deze bladzijden besteed ik aandacht aan moderne gedichten, die ingaan op de antieke verhalen. Uit sommige gedichten spreekt bewondering voor de oudheid, uit andere verwondering. Enkele gedichten komen voort uit afkeer, sommige uit fascinatie. Veel gedichten zijn parodieŽn, of ironisch van toon. Al deze gedichten zijn nieuwe creaties van oude stof.

Ik hoop, dat je deze gedichten met genoegen zult lezen. Klik en lees !


 

     

Op de tekst van deze gedichten berust in een aantal gevallen ongetwijfeld nog een copyright. Aangezien ik met het publiek maken van deze poëzie geen vuig gewin nastreef, maar slechts probeer de belangstelling voor de klassieken te wekken en gaande te houden, neem ik aan, dat de bezitters van het recht geen bezwaar hebben. Mocht ik mij daarin vergissen, mailt u mij dan, dat ik het betreffende poëem verwijder.