Kox' Coronadagboek

Dag 34 t/m 38 (donderdag 23 april t/m maandag 27 april 2020)

Kox was op vakantie.
"Vakantie?" zult u zeggen. "Maar je kan toch nergens heen?"
Kox en zijn liefhebbende echtgenote bezitten een stacaravan in S'dam. Er is geen water, behalve het water dat uit een kraan op 20 meter afstand komt. Uit die kraan vullen we met behulp van een tuinslang een grote ton, waarvan we het water gebruiken voor de wc en om af te wassen. Er is een toiletgebouw met douches en wc's, maar dat is nu gesloten. Gelukkig beschikt Kox' caravan over een eigen wc. Om te douchen gaan we elke drie dagen terug naar huis. We koken op gas uit gasflessen. Als zo'n fles leeg is, halen we een nieuwe bij ome Jan, de twee en tachtigjarige campingbaas. Er is geen elektriciteit. Stroom wekken we op met behulp van zonnepanelen. Die leveren net genoeg op voor de pomp die de wc vult, de koelbox van de Action, en voor enkele lampjes met laag voltage.
Wat we in overvloed hebben is lucht, zon, tijd en ruimte.
We planten struiken en bloemen in de tuin. We verwijderen onkruid. We liggen in tuinstoelen met gebloemde kussens. We eten. We slapen. We lezen.
Op de camping krijg je het gevoel dat je je aan de rand van de wereld bevindt. Er zijn maar een paar andere campinggasten, veelal Amsterdammers, die de drukte van de grote stad ontvluchten. Het is stil, het voelt verlaten, alsof de een en twintigste eeuw deze uithoek is vergeten. Wij denken hier niet aan Corona of aan ons werk. Wij maken een praatje met de buren, zetten een kop koffie en maaien gras. Wij kijken naar de merels, de eksters, de eenden en de ganzen. Af en toe danst er een wolk muggen voorbij. Duizend ganzen vliegen 's morgens van links naar rechts, en 's avonds van rechts naar links. Tijdens het vliegen gakken ze naar elkaar, aanwijzingen of aansporingen, of voor de gezelligheid, wie zal het zeggen. In de sloten kwaken kikkers. Hier heerst rust.

Vandaag, maandag, is het Koningsdag. Of Woningsdag of Balkoningsdag.
De gebruikelijke manier om Koningsdag te vieren is dit jaar onmogelijk. Geen schreeuwende dronken horden die uit hun oranje broek wildplassen, geen enorme hopen afval die de wind door de volgekotste straten jaagt, geen lawaai, geen volle treinen die worden gesloopt door voldane feestvierders, geen vrijmarkt, geen koninklijk bezoek aan Maastricht. Jammer hoor!
Wel: veel activiteit op sociale media, mensen die muziek maken, dansen, in kleine rustige groepjes in het park of voor de deur van het eigen huis. De koninklijke familie oefent de afstandsmonarchie uit in het anderhalvemeterkoninkrijk, communiceert met het volk via videoconferenties, en maakt een opgewekte, ja zelfs blije indruk. Begrijpelijk: vandaag hoeven ze niet het land in, om vrolijkheid te acteren bij saaie speeches, stupide spelletjes en gĂȘnante ontmoetingen met geestelijk achterop geraakte ouderen en jongeren.
Wat Kox betreft doen we het volgend jaar weer zo.