Kox' Coronadagboek

Dag 30 (zondag 19 april 2020)

Thucydides Boek II Hoofdstuk 50

Woorden schieten te kort om de verschijningsvorm van de ziekte te beschrijven.  Zij overviel iedereen met groter lijden dan de menselijke natuur kan verdragen. Ook uit het volgende blijkt, dat zij anders dan gewone ziektes was. Hoewel er veel onbegraven lijken waren, kwamen de vogels en viervoeters die op mensen azen niet in de buurt, en als zij ervan gegeten hadden kwamen ze om. Het bewijs: zulke vogels waren overduidelijk afwezig, en werden niet gezien, niet bij lijken en ook nergens anders. Honden gaven een nog beter beeld van dit effect, doordat ze met mensen samen leven.


Kox' commentaar: in de oudheid vond men een nette begrafenis minstens zo belangrijk als wij nu. Dat er her en der onbegraven lijken lagen zegt veel over de mortaliteit van de ziekte. Kennelijk waren er zoveel sterfgevallen, dat het niet meer bij te houden was. Onze crematoria en begraafplaatsen kunnen de drukte slechts met moeite aan. Gelukkig heeft Kox nog niet gehoord van onbegraven doden op de vuilstort. Het beeld van een vorkheftruck met een in doek gewikkelde overledene uit de VS was al erg genoeg.

Hebben we hier een voorbeeld van een ziekte die overgaat van mens op dier? Er zijn ook enkele gevallen van katten en honden met Corona. Gekregen van het baasje. In het Midden-Oosten zijn mensen bang dat huisdieren het virus aan mensen overbrengen en zetten hun hond op straat. Kox vraagt zich af, of dat nu nepnieuws is, een broodjeaapverhaal, een stadssage = urban legend, of dat het echt is gebeurd. In ieder geval, voor mensen die achterdochtig naar hun trouwe viervoeter kijken: huisdieren kunnen mensen NIET besmetten!